45)

આજે સાતમ
૧૯૯૬ ની સાતમે મારા પપ્પા ને મારા થી છીનવી લીધા હતા.એ દિવસ હજી પણ નજર સમક્ષ છે. એક એક ક્ષણ મને યાદ છે..આગલા દિવસે મને કહ્યુ હતુ મારે એકલા એ ઉપર જાવાનું ..તમે બધા અહિયા જ રહેશો..જોજે હુ ધક્કો મારીશ ઉપરવાળાને .પણ એની પાસે કોનુ ચાલ્યુ છે કે મારા પપ્પ્પા નું ચાલે ?અને આખરે કાળ એમને ભરખી ગયો..આજે એમની વાત કાઢવા ની ઇછ્છા એટલા માટે થઈ કારણ તેઓ પણ તમને બધાને મલે અને જોવે કે એમની દિકરી એ બ્લોગ બનાવ્યો..આજે કેટલાં જણા એમની દિકરી ને ઓળખે છે પણ ...મારા જીવ નાં સંતોષ ખાતર જ સહી.. મને ખબર છે કે એક વાર જાય એ પાછુ વળી ને જોતા નથી ..પણ આપણે તો યાદ કરી શકીયે ને...તો આજે મરા બધા નવા friends ને મલાવા લઈ આવી મારા પપ્પા ને...પછી મે એમની માટે એક પત્ર લખ્યો એ તમને વંચાવુ છુ... આમાં થી એક ફોટો મારા લગ્ન સમય ની વિદાઈ નો છે.

19/8/२०००

પ્રિય પ્રિય પપ્પા

પપ્પા આજે તમારી બહુ યાદ આવે છે. રોજ યાદ આવે છે, પણ આજે વધારે જ આવે છે.. બહુ વાર સાંજે કેટલી વાર આકાશ સામે જોતી ઉભી રહુ છુ કે જો તમે અમને છોડી ને ઉપર ગયા હો તો ક્યારેક તો તમારુ મોઢુ અમને જોવા મલશે ને, પણ તમે કોઇ દિવસ પણ ત્યાં ની બારી માંથી ડોકિયું કાઢતા જ નથી. તમારા વગર નું ઘર ગમતુ નથી પપ્પા.

કેમ ચાલ્યા જાય, તે લોકો જોવા નથી મલતા,,તમારા વગર તમારા જેવુ કોઇ લાડ નથી લડાવતુ। પપ્પા એક વાર તો માથા પર હાથ ફેરવીને જેમ પહેલા સુવડાવતા હતા એમ સુવડાવો। લગ્ન થયા ત્યાં સુધી મારા માથા પર હાથ ફેરવતા હતા તમે,

હવે કોણ ફેરવશે?

પપ્પા એક વાર મોઢુ તો બતાડો ।

પપ્પા MISSSSSSS UUUUUUUUU

તમને ખુબ પ્રેમ કરવાવાળી તમારી દિકરી॥

॥

॥

..

ક્યારેક એમ થાય કે
હે પ્રભુ તારો પણ કોઇ ઇમેઇલ આઈડી હોત...

ભલે તને સમય ન હોત તો પણ અમે અમારા પોતાનાં ઓ સાથે વાત તો કરી શકત.

કેવુ લાગત જો મારા નામ નીચ્ચે લખ્યુ હોત પપ્પા.

અને અચાનક ત્યા લીલી લાઈટ જોવા મલત॥અને હુ બુમો પાડીને બધાને ભેગા કરત કે...

જલ્દી આવો પપ્પા ઓનલાઈન છે.

પણ તારા હિસાબ બરોબર છે.

જો તારો આઈડી હોત તો આ સંસાર નું શું થાત?

હમણા ઇછ્છુ કે પપ્પા હોય જ ક્યાકં ઓનલાઈન ,

પણ કયાં સ્વરુપે જન્મ મલ્યો છે ખબર નથી.

જ્યાં હો ત્યાં તમને દુનીયાં ભર નું સુખ મલે અને ખુશી મલે.

એ જ પ્રાર્થનાં

.

44)

" મારી દીકરીનાંલગ્ન ની સાંજી રાખી છે.તો જરુર થી આવજો"પ્રિયા નો ફોન હતો.
દીકરી5th માં હતી ત્યારથી જ એણે એને યુએસએ ભણવા મોકલી હતી.
જ્યારે મલે ત્યારે એ દિકરી ની વાત કરતી ન થાકતી..ભગવાને પૈસો એટલો આપ્યો હતો કે ખુટ્યો ખુટે એમ ન હતો.એ જ્યારે મલતી ત્યારે કહેતી કે મારી દીકરીજાણે કાચની પુતળી...હંમેશા એની દીકરીને જોવાની ઇછ્છા થાતી..આજે મોકો મલ્યો હતો.હજી ગઈકાલે દીકરીઆવી હતી બે દિવસ માં લગ્ન લેવાના હતા .અને અઠવાડીયાં માં તો એ પાછી જાવાની હતી..પ્રિયા ની ઇછ્છા હતી કે લગ્ન તો ભારત ની ભુમી પર જ રીત રીવાજ સાથે જ થાવા જોઈયે..મમ્મી ની ઇછ્છા ને માન આપીને લગ્ન આખરે મુંબઈ માં નક્કી થયા. અને આજે એમણે સાંજી રાખી હતી..હોંશ હરખ તો માતો ન હતો..અને એમનાં ઘરે જઈને જોયુ તો સાચ્ચે જ દીકરીતો જાણે કાચની પરી..
બધા ગોઠવાણા પોતપોતાની જગ્યા પર્ર અને સાંજી ગાવા વાળા ઓ એ લગ્ન ગીત ચાલુ કર્યા..


ગણેશ પાટ બેસાડીયે,ભલા નિપજે પકવા...ન
સગા-સંબંધી ને તેડીયે..જો પુજ્યા હોય મુરાર


એ ગીત પત્યુ અને બીજુ ચાલુ કર્યુ..


ગુલાલ વાડી ચૌટા માં રોપાવો રે...
ચારે કંકોતરી ચારે દેશ મોકલાવો રે..

અને ત્યા ગીત ગાવા વાળા બેન અટ્ક્યા અને દીકરીને કહે કે "તુમ્હે પતા ચલા મૈ ક્યા ગા રહી હુ..મૈને ગાયા કી તુમ્હારા શાદી કા જો card હૈ ન વો ચાર દેશ મે સે સબ અપને રિશ્તે દારો કો બુલાને કે લીયે ભેજો..અને પછી બીજી લાઈન ચાલુ કરી અને પાછુ એનું ભાષાતંર કર્યુ..મને એટલુ અચરજ થયુ કે આ દીકરીજે કાંચ ની પુતળી છે એને ગુજરાતી સમજાતુ જ નથી..આમને આમ બે ગીત પુરા થયા ભાષાતંર કરતા કરતા..જે હોંશ સાથે હુ સાંભળવા ગઈ હતી એ બધુ ભુક્કો થઈ ગયુ..મને દુઃખ થાતુ હતુ કે આ શુ?આટલી હદ સુધી ગુજરાતી ન આવડે ..માન્યુ કે ચલો કોઇક કોઇક શબ્દ ન આવડે પણ આ તો આખી પોતાની ભાષા જ ન આવડે ..હદ થઈ ગઈ..મને યાદ આવી આપણી વાતો કે જે આપણે બ્લોગ પર અવારનવાર વાંચતા હોઈયે છીયે કે આપણી ભાષા બચાવો. અને અહીયાં તો ગુજરાતી ઘર ની દીકરીને જરા પણ ગુજરાતી નહોતુ આવડતુ..સહન થાતુ ન હતૂ મારાથી .એટલે બહાનુ કાઢીને ઘરે આવી ગઈ..પણ મન ચકરાવે ચડી ગયુ.કે આવા કેટલાં એ બાળકો હશે આપણા ગુજરાતી ઘરો માં જેમને બિલ્કુલ ગુજરાતી નહી આવડતુ હોય્.તો કમસેકમ આપણે આપણા ઘર માં તો પહેલાં નજર કરી જ લઈયે કે ક્યાંક દીવા તલે અંધારુ તો નથી ને..અને ઘર માં આવીને મે મારી દીકરીઓ પર સવાલો નો વરસાદ ચાલુ કરી નાખ્યો..તો થોડુ અંધારુ તો મારા ઘર માં પણ મને દેખાણુ ..એટલે નક્કી કર્યુ કે જેટલુ બને એટલુ વાતો વાતો માં દીકરીઓ ને જેટલુ નથી આવડતુ એ શીખડાવી ને જ રહીશ..આપ પણ બધા નજર ફેરવી જ લેજો. કે આપણા બાળકો ને કેટલુ આવડે છે .અને જો ન આવડતુ હોય તો એમાં એમનો વાંક ન કાઢતાં .કારણ એમાં ભુલ આપણી જ છે..અને એમને હવે સોટી લઈને ભણવા નહી બેસાડાય..પણ વાત વાત માં જેટલુ શીખડાવી શકો જરુર થી શીખડાવજો ..

43_

........

14/feb/2008

પ્રેમ માં ગળાડુબ રહેવુ સૌને ગમે છે,

સાથે લોકોની મજાક થી બચવુ પણ પડે છે..

પ્રેમ માં પડે છે કોઇ, એમ કેમ બોલાય છે?

પ્રેમ માં તો આસમાન પર પ્રેમી ઓ ચડે છે.

પ્રેમ માં મસ્ત બનીને ફરવુ બધાને ગમે છે,

પણ પ્રેમ માં વફાદારી કેટલાં નીભાવે છે?

સાથી નાં હ્રદય ની લાગણી ઓની ખબર પણ નથી હોતી ,

અનેપ્રેમ છે પ્રેમ છે ,બુમો પાડ્યા કરે છે.

એક દિવસ ફક્ત હોતો નથી, પ્રેમ જતાવવાનોં દોસ્તો

દિવસ રાત પ્રેમી ઓ પ્રેમ માં ઝુર્યા કરે છે...

આંધળા અનુકરણ ની દોટ મુકી છે આપણે તો,

હ્રદય ને સંભાળવાની કદર પણ હોતી નથી .

ક્રુષણ એ કર્યો પ્રેમ,

રાધા સાથે, મીરા સાથે,

અર્જુન સાથે,બલરામ સાથે,

રુક્ષમણી સાથે કુંતી સાથે ,

ભીષ્મપીતામહ સાથે,

યશોદા મૈયા સાથે,દેવકી માતા સાથે,

અને હજારો લાખો ગોપી ઓ સાથે

છતા કોઈયે એની ખેંચાતાણી કદી કરી નહી.

આપણે તો, એક નજર પણ જો કોઈને જોઇ લે આપણો સાથી,

તો સાથ છોડવા પર આવી જાઈયે છીયે.

42)
...
કાલે જરા બહાર જાવાનું થયુ। રસ્તા પર ચાલતી હતી અને બધુ જોતી હતી।ત્યાં એક રીક્ષા વાળા એ પાન નીં થુંક ફેકીં ।અને મારુ જાવાનું ત્યારે જ થયું। અને મારા કપડા ની સત્યાનાશી થઈ ગઈ।મે એની સામે જોયું । તો એણે sorry sorry કહ્યુ।મે કહ્યુ"ભાઈ તેં મને તો આજે sorry કહી દીધુ। ને હુ તને માફ પણ કરી દઈશ. પણ એક શર્ત છે. જો તુ ઈ માને તો॥"બિચારા ની હાલત એટલી ખરાબ હતી કે એણે કહ્યુ બધુ મંજુર છે.મે કહ્યુ "ઠીક છે તો સાંભળ, તુ રોજ જેનાં પર થુંકે છે એ તને કોઇ ફરિયાદ નથી કરતી. પણ તારે, જેટલી વાર તુ થુંકે તારે એની માફી માંગવાની. તને ના નથી કોઈ વાત ની. પણ તુ મને વચન આપ તો હુ તને માફ કરું."એ સમજ્યો નહીં.મે કહ્યુ "તુ નાનો હતો ત્યારે તને ખબર ન હતી અને તુ તારા માતા નાં ખોળા માં જ બધુ કરી નાંખતો હતો. તારી માતા તને પ્રેમ થી સંભાળતી હતી અને બધુ સાફ કરી નાંખતી હતી. પણ જો તે એના મોઢા પર કોઇ દિવસ થુંક્યુ હોત તો એ પણ એક તમાચૉ ઠોકી દેત.તો આ ધરતી માતા પર તુ કેમ આટલુ રોજ થુંકે છે.આટલો એ ભાર ઉપાડે છે તારો, અને તુ એનો ઉપકાર માનવા ની બદલી માં હજી આવી રીતે વર્તે છે." આ વાત કેટલાં વર્ષો પહેલાં બાપુ ની કથા માં સાંભળી હતી જે આજે કામ લાગી ગઈ.
એ નીચું મોઢુ કરી ને સાંભળતો હતો। અને ત્યાં થોડી ભીડ પણ જમા થઈ ગઈ હતી. એમાં કેટલા સારા ઘરનાં ગુજરાતી ઘરનાં લોકો પણ હતાં. જેમનાં મોઢા માં મસાલા નાં ડુચ્ચા હતાં, મે જોયુ કેટ્લા લોકો એ બધુ ગળા નીચે પધરાવી દીધું. મને એમ થયુ કે ચાલો મારુ બોલવુ સફળ .કાલે યાદ રહેશે કે નહી ખબર નથી પણ આજે તો અસર થઈ.આવું કેટ કેટલું થાતુ હોય છે આપણી આજુ બાજુ.પણ આપણે આંખ આડા કાન કરીયે છીયે.તો શુ આપણે પણ એમનાં જેટલા જ ગુન્હા માં નથી. આપણે વિચારીયે છીયે કે આપણો દેશ બહારનાં દેશ જેટલો સાફ સુથરો નથી. તો એ કરવામાં આપણી જવાબદારી કાંઇ નહી.
જ્યારે આપણા બાળકો બહારનાં દેશ માં એક વાર જઈ ને આવે છે પછી એમનેં ભારત દેશ ગમતો નથી.
આમાં ખાલી સરકાર ને દોષ આપવાથી કાંઇ નહી થાય. આપણે બધાએ સાથે મલીને કાંઈક કરવુ પડ્શે. ચલો કદાચ બહારનાં લોકો સાથે ચર્ચા કરવી આપને ન ફાવતી હોય તો કમસેકમ આપણે આપણા બાળકો ને આપણા સંબધી માં બેઠા હોઈયે ત્યારે આ ચર્ચા તો કરી શકીયે ને॥આપણો ભારત, મહાન દેશ છે. આપણે હજી એને બધી રીતે સરસ બનાવવાનો છે. જો બધા થોડી થોડી જવાબદારી ઉપાડી લે તો કેટલુ સારુ.

41)

Download the original attachment
“ પુનર્લેખન અને સંપાદનની માયાજાળ...
મુંબઇ સમાચારમાં આ લેખ દ્વારા આપણા સન્માનન્નીય લેખિકા ધીરુબહેન પટેલે પોતાની વ્યથા વ્યક્ત કરી છે.સાહિત્યજગતને ધીરુબહેનનો પરિચય આપવાનો ન હોય.
સંગીતક્ષેત્રે રિમીકસની બોલબાલા છે તો સાહિત્યમાં કેમ નહીં ? એ માટે જોઇએ ફકત સાહસ વૃતિ...તમે જે કંઇ કરો તેને વાહ! વાહ ! થી વધાવી લેનારા ચાર,ચૌદ કે ચોવીસ કાંધિયા. જોઇએ...બસ સવારી ઉપડી..આડુઅવળુ જોવાની, જરીકે થંભવાની કે પાછળ ઊડતા ધૂળના ગોટા ગણવાની કશી જરૂર નહીં. આત્મનિરીક્ષણ ને એવી તેવી નમાલી પંચાતમાં પડો જ નહીં... બસ..આગે બઢો...દુનિયા તમારી જયજયકાર કરશે.
પ્રેરણા, પ્રતિભા અને પ્રચંડ પુરુષાર્થથી જે સાહિત્યકૃતિ જન્મી તેનું પુનર્લેખન કરતા વાર કેટલી ? થોડી કાપકૂપ કરો, ભાષાના વાઘા બદલો,કોઇ દયાળુ પ્રકાશક શોધી કાઢો..બસ બેડો પાર. હવેથી એ કૃતિ તમારી. એના પર સમગ્ર અધિકાર તમારા. મૂળ લેખક કયા ખૂણામાં બેઠો બેઠો ઝોકા ખાય છે એ જોવાનું કામ તમારું નથી.પુનર્લેખન કેવો જાદુઇ શબ્દ છે.! આહા! જેને એ કળા આવડી તેને વિક્રય અને વિતરણ આપોઆપ આવડે જ. અરે, ભાઇ, પેલા દળદરી મૂળ લેખકને પનારે પડી રહી હોત તો એ કૃતિ સફળતાના આવા ઉંચા આભને સ્પર્શી શકી હોત ? તમે તો પરાક્રમ કર્યું છે.,પરોપકાર કર્યો છે..મૂળ લેખકનું નામ ખોવાઇ જાય એમાં કશો વાંધો નહીં. સાહિત્યકારને વળી કીર્તિનો મોહ હોતો હશે ? એનું મન ધનમાં નહીં લેખનમાં જ અટવાયેલું રહેવું જોઇએ. વેરાગીની કંથામાંથી તમે એકાદ બે ચીંદરડી ખેંચી લીધી એમાં કશો દોષ નથી. એટલું તમારી જાતને અને જગતને સમજાવી દો એટલે બસ..મામલો પતી ગયો.મગદૂર છે કોઇની કે તમારી સામે આંગળી ચીન્ધે ?
આ કામ તમે ધારો છો તેટલું મુશ્કેલ નથી. કારણકે પ્રકાશકો પણ તમારા જેવા ઉધ્યમી અને અંતરાત્માની ખટપટ વિનાના લહિયા...સોરી..લેખકોની શોધમાં જ હોય છે. એમને એમનો વ્યાપાર ચાલુ રાખવાનો હોય છે. એટલે માલની અછત પાછી પરવડે નહીં. તેથી કેટલીક વાર તેઓ પોતે જ અંગુલિનિર્દેશ કરતા હોય છે કે ક ઇ નધણિયાતી જમીનમાં ખોદકામ કરવાથી કીમતી ધાતુ મળી આવશે. પ્રકાશકો જાણતા હોય છે કે લેખકોને તેમના વિના ચાલવાનું નથી. તેથી તેમની શરતો મોટે ભાગે મંજૂર થઇ જતી હોય છે.
હવે સંચયનો વિચાર કરીએ..કુશળ મુકાદમ જેમ મજૂરોને પકડી લાવે છે અને સાંજ પડયે દનિયુ આપીને રવાના કરી દે છે તેમ સંચયકાર કેટલાક લેખકોને શોધી કાઢે છે અને પ્રકાશકો દ્વારા પાંચ પચાસનું ફરફરિયુ અને છપાયેલી કૃતિની એકાદ નકલ મોકલી આત્મસંતુષ્ટિ અનુભવે છે. અહીં એક વિદ્વતાપૂર્ણ પ્રસ્તાવના લખવાનો શ્રમ લેવો પડે છે. પણ બદલામાં પોતાની જીવનઝરમરમાં બે ચાર નવા પુસ્તકોના નામ ઉમેરાય છે તે ફાયદો કંઇ જેવો તેવો છે ? આખરેતો યાદી જેટલી લાંબી તેટલા તમે મહાવિદ્વાન..! જોકે આ સંચયકારો પાપ કરતા પાછુ વાળીને જોવાના સંપ્રદાયના છે. તે લેખકોના નામનો સમૂળગો લોપ થવા દેતા નથી. કદાચ એ નામોના ઉંજણ વડે તેમની ગાડી સડસડાટ દોડે છે.
સંપાદન એટલે સંચયના કાકાનો દીકરો. કુળ એક મૂળ એક. પ્રથમાક્ષર એક..અને એને માથે મૂકાતું મીંડુ એક. કોઇ કહેશે કાળગ્રસ્ત થઇ ગયેલ કૃતિઓ શોધી,એના હાલી ગયેલ હાડકા- પાંસળા ઠીક કરી એમાં રહેલ સાહિત્યતત્વ તરફ ધ્યાન દોરવું અને હાલના વાચકો તથા લેખકોને એના અમૂલ્ય વારસાથી અવગત કરવા એ શું સારું કામ નથી ?છે..સાડી સાત વાર છે. પણ આમાં શબ્દ બદલાઇ જાય છે. અલબત્ત આમાં ત્રણ સ્થાને “સ “ બિરાજે છે. અને તે પણ બિંદુરૂપી મુગટ સાથે.,પરંતુ ‘સંશોધક’ નામ પડતાની સાથે આપણો અભિગમ બદલાઇ જાય છે. આ તો વિદ્વાનો છે. એમની પ્રીતિ ભાષા પ્રત્યે, સાહિત્ય પ્રત્યે અને દિવંગત લેખકો પ્રત્યે છે. પોતાની કીર્તિ ના વિસ્તાર પ્રત્યે નહીં. તેઓ પરિશ્રમ કરી જાણે છે. અને એકાગ્રતા એ તેમનો સ્વભાવ છે. આપણે તેમને પ્રણામ કરીએ અને એમનું પ્રદાન મૂલવતા શીખીએ.
આપ્ને ચેતતા રહેવાનું છે તે સૂંઠને ગાંગડે ગાંધી થઇ બેસેલા સંચયકારો અને સંપાદનકારોથી. આપણે ઓળખી લેવાના છે પુનર્લેખનના કલાધરોને..જો આપણે વેળાસર નહીં જાગીએ તો આપણી રસાળ,ફળદ્રૂપ જમીન પર આ વિરાટ સ્ટીમ રોલરો ફરી વળશે અને એક વખત એવો આવશે કે આનંદ,આંસુ ,રુધિર અને એકલતાથી રચાયેલ સર્જનાત્મક સાહિત્યના રાજમાર્ગને સમજુ માણસો દૂરથી જ નમસ્કાર કરી દેશે. અને જીવવા માટેના અનેક શાણપણ ભર્યા વિકલ્પોમાંથી એકાદ પસંદ કરી લેશે.
આપણને એ પોસાશે ?
ધીરુબહેન પટેલ.

40)

....

મન વગર,

મગજ વગર,

માણસો વગર,

મતલબ વગર

મથામણ વગર,

મથાળા વગર,

મનોરંજન વગર,

મનોવિકાર વગર્,

મહેફિલ વગર્,

અને ખાસ તો

મોબાઈલ વગર

મારે એક દિવસ જીવવુ છે.

શું આ ઈછ્છા પુરી થાશે?

કે પછી મારી જિંદગી ની ઇછ્છા

મ્રુત્યુ પછી જ પુરી થાશે.

39)

....

તારી તસ્વીર મેં ચુમી હજારો વાર,

તારી તસ્વીર હ્રદય થી લગાડી હજારો વાર.

કેટ કેટલી વાતો કરી મે તારી તસ્વીર સાથે .

પણ તુ, ચુપ છો.

રિસાણી હતી તુ મારાથી, કેટ કેટલી મે મનાવી તને.

હસતો ચહેરો છે તારો તસ્વીર માં,

પણ બોલતી નથી કાંઇ,

કેમ, તુ ચુપ છો?

નાદાન છુ,પ્રેમાળ છુ. પાગલ છુ તારા પ્રેમ માં,

નથી જોઇતુ કાંઇ વધારે પણ સહેવાસ તો આપજે તારો

કેટ કેટલું માંગુ છુ,

પણ છતા, તુ ચુપ છો.

રહી શકે છે કેવી રીતે દુર મારાથી તુ ,

હુ તો પળે પળે મરુ છુ તારી જુદાઈ માં.

મારા તડપ નો અહેસાસ છે તને,

પણ છતા તુ ચુપ છો.

N. 09/01/2008

*

તને પ્રેમ કરુ.

....

શ્યામ,આવ મારી પાસે જો, હું તને પ્રેમ કરુ.

મારા કરતાં વિશેષ, હું તને પ્રેમ કરુ.

વ્યકત કરવામાં ભુલ થઈ ગઈ મારી ,

પણ બાંધી જો સંબધ મારી સાથે,

જો હું તને કેવો પ્રેમ કરુ.

હાસ્ય થી જીવન ભરી દઈશ ,

દુઃખ તારા બધા ભુલાવી દઈશ.

મારી અંદર દર્દ હશે કેટલુ પણ .

તોય જોજે, હું તને કેવો પ્રેમ કરુ.

કયો શ્વાસ છેલ્લો હશે કોને ખબર છે,

ઐ દોસ્ત,મારી ભુલો ભુલી જો ,

પછી જો, હું તને કેવો પ્રેમ કરુ.

37)

....

હમરાઝ

માણસ નાં સમુહ માં માણસ ને ગોતુ છુ,

હુ મારી માટે એક હમરાઝ ગોતુ છુ.

શ્વાસો નાં સમુંદર માં એવા શ્વાસ ને ગોતુ છુ,

જે મારી માટે જીવી હોય, એવી એક ક્ષણ ગોતુ છુ.

પોતાનાં ઓ નાં ટોળા છે,

પણ પારકા માં ગોતુ છુ.

પોતાનાં કહી શકાય એવા, એક જ ઇન્સાન ને ગોતુ છુ.

હમરાઝ, હમસફર,હમદર્દ અને એક મયખાનુ ગોતુ છુ.

જ્યાં હ્રદય ખાલી થાય, એવુ એક હ્રદય ગોતુ છુ.

37)

...

થોડા SMS જે મને ખુબ જ ગમે છે.

**** WE LOVE OUR SELF EVEN AFTER DOING MISTAKES...

THEN HOW CAN WE HATE OTHERS FOR THEIR MAISTAKES..

STRANGE BUT TRUE.*****

***** A THOUGHT :

"NEVER EXPLAIN YOURSELF TO ANYONE..

B'COZ THE PERSON WHO LIKES YOU DOESN'T NEED

&

THE PERSON WHO DISLIKE U WON'T BELIVE IT *****

*****DO U KNOE WHICH IS THE LOVELIEST PART OF LIFE...?

"WHEN YOUR FAMILY BECOMES YOUR FRIEND,

&

YOUR FRIENDS BECOME YOUR FAMILY*******

*******DON'T GO THE WAY LIFE TAKES U,

TAKE LIFE THE WAY YOU WANNA GO,

REMEMBR U R ' BORN TO LIVE '

NOT LIVING BCOZ U R BORN...******

********A LIFETIME THOUGHT...

"ALWAYS TRY YOUR BEST TO GET WHATEVER U LOVE..

OTHERWISE....

U WILL BE FORCED TO LOVE WHATEVER U GET..."****

PAST IS AN EXPERIENCE....

PRESENT IS AN EXPERIMENT..

FUTURE IS AN EXPECTATION..

USE YOUR EXPERIENCE IN YOUR EXPERIMENT 2 ACHIVE

YOUR EXPECTETIONS & ENJOY LIFE***

****

36)

...

ચાલો દોસ્તો અને મારી પ્રિય સખી ઓ,

આજે હુ જાઉ છુ દિલ્હી , જાત્રા કરવાં અને સાથે ફરવા.

બહાર નીકળીયે એટલે પાછા આવીયે ત્યારે સાચ્ચા.

નહી તો રામ બોલો ભાઇ રામ તો છે જ.

કોઇનેં પણ મારી વાત નુ, જાણતાં, અજાણતાં દુઃખ થયુ હોય તો હ્રદય થી માફી માંગુ છુ.

અને જો પાછી આવીશ તો હજી વધારે પકાવીસ અને હેરાન કરીશ હજી વધારે.

અને કોઇને ઇછ્છા થાય ને હુ યાદ આવુ તો મને mail કરજો. આવીનેં વાચીશ. અને જવાબ આપીશ. missssssssss uuuuuuuuu allllllllll

with loooooooooooooots of love नीता।

N.

*

આ જિંદગી સુની વેરાન છે આવી જા,

આ મોતપણ હવે બેતાબ છે આવી જા.

આ નયનો ને તારી જ રાહ છે આવી જા,

આ અશ્રુ પણ દુનિયા ડુબાવશે આવી જા.

એક જ હવે તો આશ છે આવી જા ,

આ મનને કરવાં છે દિદાર તુ આવી જા.

બસ હવે મોત ની અમાનત થઈ ચુકી છુ, સમજી લે,

અરે મારા જનાઝાં માં તો, હવે તુ આવી જા.

34)

...

મુલાકાત


મહાલક્ષમી જાવાનુ નક્કી થયું. નીલાદીદી ને મલવાનુ થયુ. ખુબ ગમ્યુ. છુટ્ટુ પડવુ ગમતુ ન હતુ. પણ પડવુ પડ્યુ.

પણ આ મશીન (કોમ્પુટર)ની આભારી હંમેશા રહીશ કે આટ્લા સારા લોકો સાથે ઓળખાણ કરાવી.

નીલા દીદી સાથે મલીને એમ થયુ કે હુ કોઇ ૪૦ વર્ષ નાં બેન ને મલુ છુ. ખુબ ગમ્યુ.

નીલા દીદી એટલે બ્લોગ ની દુનીયા નાં પહેલા વ્યકતી કે જેમની

સાથે મુલાકાત થઈ.

અને જે સફળ અને સરસ બન્ને રહી .સફળ એટલે કહીશ કે નીલા દીદી ને પણ મારો સાથ ગમ્યો. કારણ નવા વ્યકતી ને મલીયે ત્યારે સૌથી વધારે ચીંતા હોય કે આપણે એમને ગમશુ કે નહી. અને સરસ એટલે કહીશ કે અમે મહાલક્ષમી મંદિર માં બેસીને ભજન ગાયુ, અને ખાસ તો છુટ્ટા પડતા વખતે છુટ્ટુ પડવુ ગમતુ ન હતુ. દીદી આભાર, મારુ માનીને તમે મને મલવા આવ્યા.તમને કદાચ હુ સમજાવી નહી શકુ કે મને કેટલો આનંદ થયો છે. નીલા દીદી, મને તમે ખુબ ગમ્યા. અને હવે મારે હજી બ્લોગ ની દુનીયાં નાં બહુ બધા લોકોને મલવુ છે. આપનો પ્રેમ અને આપનાં આશિર્વાદ હંમેશા મારા પર રાખશો. મલતા રહેજો આમ જ.

એ લાગણી થી ભરેલી મુલાકાત હુ જિંદગીભર નહી ભુલુ.

N.

33)

...

ચક્રવ્યુહ્

...

મને લાગ્યુ જે સાચુ,એ તમને ખોટુ લાગ્યુ.

સંબધ માં તિરાડ પડવા માટે બસ

આ એક હતુ બહાનુ,

ખરાખરી નો જંગ તો ત્યારે હતો,

તમે હતા જ્યારે મારા વિરોધી ઓ માં.

લડુ કેમ તમારી સાથે હુ તો ,

તમે હતા મને જીવ થી વ્હાલા.

જિંદગી નાં હર એક ખુણે થી ,

જો જિંદગી નિહાળશું,

એવા ચક્રવ્યુહ માં વિંટાયેલા હશુ,

જે ઉભા કર્યા, આપણે જ હતા.

N.

32)

....

આરામ

સુરજ એ ચદ્ર ને કહ્યુ ,

"તુ આવ તો મને આરામ મલે"

ચદ્ર એ અમાસ ને કહ્યુ,

"તુ આવ તો મને આરામ મલે"

પ્રુથવી એ પ્રભુ ને કહ્યુ,

"માનવી ઉપાડ તો મને આરામ મલે"

માનવી એ માનવી ને કહ્યુ

"તુ શાંત થા તો મને આરામ મલે"

.

હવે તો મારા શ્વાસ એ મૌત ને કહ્યુ

"તુ આવ તો મને આરામ મલે"

N.

31)

..

પ્રેમ(૨)

...

પ્રેમ વિશે જેટલુ લખીયે એટલુ ઓછુ છે એ વાત એક્દમ સાચ્ચી છે.

પણ પ્રેમ શબ્દ બોલીયે એટલે પહેલા બે જ જણા આવે મગજ માં એક સ્ત્રી અને એક પુરુષ.

કારણ કે મે બહુ બધાને પુછ્યુ તો મને જવાબ આપ્યો કે હ્હ્હ્હ્હ્હ્હ્હ્હ્હ્હ્હ હુ કહુ થોડી વાર માં.અને હજી જવાબ નથી આવ્યો.

બહુ બધા એવા પણ છે જેમને સમય નહી મલ્યો હોય લખવા માટે .

પણ બધે આડબર જ દેખાણો. કોઇ પાસે જવાબ ન હતો.

અને આકરુ લખવાની ઇછ્છા થાય છે આજે. તો લખીશ જરુર થી.

શુ છે પ્રેમ્?

કાંઇ નહી .પ્રેમ જેવુ ક્યાય કાંઇ છે જ નહી.

મને orkut પર એક સખી મલી હતી હુ નામ નહી આપુ.

પણ આજે એની વાત કરવાની ઇછ્છા થાય છે. આ એક સત્ય વાત છે.

orkut પર મે બહુ બધા મિત્રો અને સખીઓ સાથે મિત્રતા બાંધી.

અને બહુ બધા અજાણ્યા લોકો ની જિંદગી વિષે જાણ્યુ. ત્યા આ એક સખી મલી.

ચલો એનુ નામ કહી દઊ.કાંઇ ફરક નહી પડે નામ કહેવાથી.

એનુ નામ પ્રિયા,

પ્રિયા સાથે મારી વાતો થાતી . પહેલા orkut પર ,પછી ONLINEઅને પછી એકાદ વર્ષ પછી ફોન નંબર આપ્યા એક બીજાને. એટલે ફોન પર.ામે બન્ને સાર મિત્રો બની ગયા હતા.

હવે મને ઇછ્છા હતી એને એક વાર જોવાની એને મલવાની. એ બહુ ખુશ ખુશાલ વ્યક્તી હતી.અને એ હંમેશા કહેતી તારી સાથે વાતો કરવાથી હુ મારુ બધુ દુઃખ ભુલી જાવ છુ.હવે મૌત આવે તો પણ વાંધો નથી.

અને એક વાર એને મુંબઈ આવવાનુ થયુ.મે એને કહ્યુ આપણે મલશુ?

તો કહે હા ચલ મલશુ.અમે સિધ્ધિવિનાયક મંદિર પાસે મલવાનુ નક્કી કર્યુ.

સમય પર હુ પહોચી ગઈ અને એની રાહ જોવા લાગી.

હમણા આવશે હમણા આવશે.

અને મને રાહ જોવે એક કલ્લાક થી ગયો.હુ આકુળ વ્યાકુળ થાતી હતી કે જેની સાથે હુ ૨ વર્ષ થી વાત કરુ છુ.

આજે મલવાનુ વાયદો આપીને કેમ ન આવી???????????મે એનાં મોબાઈલ પર કેટલા ફોન કર્યા તો ફોન પણ બંધ હતો.

મને એના પર શક નહોતો આવતો . મને એની ચીંતા થાતી હતી.કે કાંઇ અકસ્માત કે એવુ તો નહી થયુ હોય ને??????અને આખરે હુ ત્યાથી ઘરે જાવા માટે હાલવા લાગી .

અને એનો ફોન આવ્યો.અને હુ વરસી પડી કે" આ શુ છે પ્રિયા મને કેટલી ચીંતા થાતી હતી તારી."

તો કહે" જો આ તારો પ્રેમ તો મને પાગલ કરી નાંખે છે."

મને કહે" હુ તને એક કલ્લાક થી દુર ઉભી રહીને જોવ છુ.પણ હુ તારી સામે નહી આવુ.હુ તારા સ્પર્ષ ની લાયક નથી."

મને કાંઇ સમજાતુ ન હતુ.ત્યા એ બોલી "નીતા મારા વર નથી .એમને ગુજરી ગયે ૫ વર્ષ થઈ ગયા. બે નાના બચ્ચા છે. એમની જવાબદારી છે.અને મને એક વાર ફીસ ની જરુરત હતી ત્યારે મે મારા નણદોઈ ને વાત કરી તો એમણે કહ્યુ કે આવ ઓફીસ માં અને લઈ જા.નીતા આગળ તને કહેવુ નહી પડે કે મારી સાથે શુ થયુ હશે.મારે તારી સામે નથી આવવુ.કારણ હુ મલીશ તો તુ મને ગલે મલીશ. અને તાર સ્પર્ષ ની હુ લાયક નથી."

મે એને કહ્યુ જો પ્રિયા મને મલ. "મને તારી સાથે કાંઇ વાંધો નથી તુ મલ."

તો કહે "મારે તને જોવી હતી મે જોઈ લીધી.ચલ હવે નહી મલીયે"

.અને હુ કાંઇ કહુ એની પહેલા એણે ફોન કટ કરી નાંખ્યો.અને એ દિવસ થી આજ દિવસ સુધી એનો ફોન પણ નથી લાગતો.એણે નંબર પણ બદલી નાખ્યો છે.

અમે બંન્ને એ એક બીજાને પ્રેમ કર્યો. પણ આજે એ એકલી છે દુનીયા એને પીંખવા બેઠી છે અને એ પીંખાવા.એની પાસે ભણતર ન હતુ . કે એને કોઈ ઓફીસ માં કામ મલે. એ બધાનાં ઘરે રસોઈ બનાવવા જાતી હતી.શુ હશે એના હિસાબે પ્રેમ ની વ્યાખ્યા??????????હુ આજે પણ એને યાદ કરી ને રડી પડુ છુ.આવા તો કેટ કેટલા લોકો મલ્યા મને,જે હજી પણ વાતો કરે છે પણ પ્રેમ નુ નામ પડે ને તો કહે મુક ને નીતા. આવુ કાંઇ છે જ નહી.ઓહ્હ્હ પ્રિયા જો તુ આ બ્લોગ ભુલ થી વાંચે તો મને ફોન કરજે.

આ દુનીયા માફ કરવાને લાયક જ નથી.

A.C ઓફીસ કે ઘર માં બેસીને બધી સારી સારી વાતૉ બોલવી બહુ સહેલી છે દોસ્તો.

N.

30)

...

પ્રેમ

...

પ્રેમ કરવાની કળા શીખવાની હોય?

પહેલા નાં જમાના માં એમ કહેતા કે પ્રેમ કરવો નથી પડતો થઈ જાય છે.

પણ હવે જમાનો બદલાઈ ગયો છે .

આજનાં બાળકો કહે છે કે પ્રેમ કરતા પહેલાં જોવું પડે કે એ ક્યાં રહે છે ?

એ કમાય છે કેટલું? દેખાવ માં કેવો છે ?બધું જોઇને પ્રેમ કરે છે.

આજે દીકરી હોય તો કહે છે કે હવે અમે પણ કરીએ છીએ . તો અમે શું કામ બધું બરોબર જોઈને જાણીને લગ્ન ન કરીએ?

આજનાં બાળાકો એ એટલી હદ સુધી પ્રેમ ની વ્યાખ્યા બદલી નાખી છે કે આપણને આપણા વિચારો પર શક થાય કે આપણે વિચારતા હતા એ ખોટું હતું.

ચલો કદાચ આપણે એમનાં વિચારો નહીં બદલી શકીએ તો શું આપણે આપણા વિચારો બદલી

શકીશું ?)

આપણે આપણા વિચારો, કદાચ ફક્ત મારા પણ હોઇ શકે. એ જોઇયે.

પ્રેમ એટલે સમર્પણ

ફકત પોતાનાં પ્રિય પાત્ર ની ખુશી.

પ્રેમ એટલે કોઈ પણ જાતની માંગણી નહીં.

પ્રેમ એટલે ફકત આપવું

પ્રેમ એટલે પોતાનાં પ્રિય પાત્ર ને કોઈ પણ જાતનુ દુઃખ ન થાય.

પ્રેમ કોને થાય?

શું પ્રેમ એક સ્ત્રી પુરુષ ની વચમાં જ થાય?અને સ્ત્રી પુરુષ ની વચમાં દોસ્તી ન થઈ શકે?તો એ દોસ્તી ને પ્રેમ ન કહેવાય?

શુ પ્રેમ ઉંમર જોઈને થાય? હુ મારા સાસુ ને પ્રેમ કરુ છું. હું મારા ઘરનાં બધા સભ્યો ને પ્રેમ કરું છુ.અને શું એ પ્રેમ માં પણ એ જ બધુ ન જોઈયે ને પ્રેમ કરું છુ.

મારા મતે પ્રેમ પાગલપન છે.

મે બહુ બધા સાથે પ્રેમ વિષે ચર્ચા કરી યુવાનવર્ગ થી કરીને વડિલો ને પણ પુછ્યુ .

પહેલાં યુવા વર્ગ શુ વિચારે છે એ કહું.

દીકરીઓ ઓ ને પૂછ્યું તો કહે આંટી, કૉલેજ - માં થાય એને આકર્ષણ વાળો પ્રેમ કહેવાય્.કે જે દુધ નાં ઉભરા જેવો હોય્.ને લગ્ન પછી પ્રેમ હોય્?ફક્ત એક બીજાને સંભાળવાનુ અને સાંભળવાનુ.ક્યારેક પ્રેમ હોય તો ક્યારેક રાડા રાડી. એ તો ફક્ત જરૂરત પૂરી કરવાનુ સાધન લીગલી મેળવવાની એક ક્રિયા છે.બસ ખીસામાં માં પૈસા હોય તો બધો પ્રેમ આવે. ન હોય તો જુઓ એ ફેરા, અને ત્યારે લીધેલા વચનો બધાનુ બાષ્પીભવન થઈ જાય.

હવે એ દિવસો ગયા જ્યારે પહેલી નજર નો પ્રેમ થતો. હવે અમને કોઈ પ્રપોઝ કરે ને તો અમે કહી દઈએ કે ભણ્યા પછી તું શુ બને છે કેટલું કમાય છે એ જોઈને હું નક્કી કરીશ કે મારે તારી સાથે લગ્ન કર્વુ કે નહી.

મને ચક્કર જ આવી ગયા કે આ હું શુ સાંભળ છુ?

પ્રેમ ની વ્યાખ્યા આટલી બદલાઈ ગઈ અને મને ખબર પણ નથી.

હવે આ લોકો ને સાચા ગણવા કે ખોટાં.

વડિલો ને પુછ્યુ તો તેમનુ કહેવુ છે પ્રેમ એટલે પ્રેમ આપણે જેને પ્રેમ કરતા હોઈયે એને સાચવવુ એ પ્રેમ ની વ્યાખ્યા હોય જ નહી.

અને આજનાં બાળકો. ગજબ નુ વિચારે છે.મારો પણ જમાનો હતો.માર પણ સખી ઓ હતી એમને પ્રેમ થતો અને તૂટતો અને એ બધા પર હું લખતી એ જણાવુ છુ.

તારા થી દૂર થવું મને ફાવે તેમ ન હતુ,

અને

મારી સાથે રહેવુ તને ફાવે એમ ન હતુ.

હું તારી યાદ માં જીવુ છુ હર પળ

અને

તુ મને ભૂલીને જ જીવી શકે છે.

હું તારા વગર જીવી નહી શકું

પણ

તું મારી સાથે જીવી નહીં શકે

આખરે

મે નક્કી કર્યુ કે

તારી સાથે જીવી ને તને હેરાન કરવુ

એના કરતા

તારા વગર જ મરવુ સારુ.

અને આજે તો જો મારી નાંખવા સુધી ખચકાતા નથી.

ખબર નથી સાચુ શું?

N.

29)

...

થોડુ દર્દ

આમ ને આમ જિંદગી પુરી થઈ જાશે,

,કેટકેટલી વાતો મનમાં જ દબાઈ જાશે।

કરીશ જો વાત પોતા સાથે તો

મૌત જલ્દી આવીને ઉભુ રહેશે,

અને કહીશ જો કોઇક ને તો

મન દર્દ વગર જ મરી જશે.

પાનખર માં પડેલાં પાન ને જોઇને

દુઃખ થાય છે કે

આ ઝાડ પાછુ લીલુછમ થાશે ક્યારે?

અને વંસત ઋતુ માં ફુલોને જોઇને

દુઃખ થાય છે કે

આ ફુલો પણ ઝાડ ને છોડી ને ખરી પડશે?

N.

28)

....

વડિલો નિ વ્યથા.

આજે બા બહુ બેબી ની સિરીયલ જોઇ એમાં એક સીન જોયો પ્રફ્ફુલ જે કલાકાર છે। એમાં એને એનાં ઓફીસ વાળા કહે છે કે અમને અમારી co. માં YOUNG, AGGRESSIVE,AND DYNAMIC લોકો જોઇયે છે.આગળ ની સિરીયલ ની story આખી અલગ હતી. પણ આટલુ જોઈને મને બહુ બધી વાતો યાદ આવી ગઈ. જે અહિયા કહુ છુ। મારે થોડા વખત પહેલા એક ઠેકાણે ૬૦ વર્ષ પછી ની જિંદગી ઉપર બોલવાનુ હતુ.ત્યાં મે જે speech અપી હતી જે આપને ટુંકાણ માં કહુ છુ.

૬૦ વર્ષ પછી ની જિંદગી ફક્ત પોતા માટે જીવવાની હોય છે।

દિકરા વહુ શુ કરે છે ?એમનાં બાળકો શુ કરે છે?

એ બધી ચીંતા માં થી દુર રહેવાનો સમય છે।

ઘર માં કદાચ એવુ પણ થાય કે વહુ ને આપ કામ કરો એ પણ ન ગમે ।

તો મુકી દ્યો શુ કામ કરવાનુ?ગાર્ડન મા જાઓ ગપ્પા લગાવો.મજા કરો ।

બહુ બધુ છે કરવા માટે।જો ઘર નાં બાળકો સલાહ માંગે તો ઠીક છે આપો નહી તો કાંઇ નહી.

આવી બહુ બધી વાત કરી હતી। બધાને ગમ્યુ હતુ.

પણ થોડોક વખત પછી એક વડિલ અમારા ઘરે આવ્યા. એમની ઉંમર ૬૩ વર્ષ એમને કાંઇ કામ ન હોય પણ તેઓ આવે ગપ્પા મારે પછી જાય।એ દિવસે મારી speech પર ચર્ચા થઈ . મને કહે નીતા તારી ઉમર થાસે પછી તુ શુ કરીશ?મે કહ્યુ વડિલ બે દિકરીઓ છે. મારે તો કામ છુટવાનુ જ નથી બેઇ ચાલી જાશે સાસરે પછી મારે ક્યા રસોડૂ છૂટવાનુ છે એ તો હંમેશા ચાલુ જ રહેશે।

અને હવે તો બ્લોગ ની દુનીયા છે આખો દિવસ એમાં નિકળી જાશે ખબર પણ નહી પડે.

પછી તેઓ મારા વરજી ને પુછ્યુ કે તુ શુ કરીશ?।

તો માર વરજી એ જવાબ આપ્યો કે જ વા દ્યો ને વડિલ કાલે કોને ખબર છે હશુ કે નહી। હમણા કયાં કાલ ની ચીંતા કરવી।

તો એમણૅ જવાબ આપ્યો એવુ ન બોલ। પહેલા થી જ વીચારી કેપછી શુ કરવાનુ છે કારણ પછી જ તુ બધાને આડો આવીશ્ ઘર માં એ નડીશ અને બહાર પણ કોઈ કામ નહી આપે।

એમની વાત મને એટલી સાચ્ચી લાગી કે જ્યારે બહુ જરુરત હોય છે વ્યસ્ત રહેવાની, ત્યારે કહેવામાં આવે છે કે હવે તમારી ઉંમર થઈ આરામ કરો.

હમણા એક વડીલ ને જોવા જાવનુ થયુ। તેમનાં બે દિકરા વહુ હતા પણ આ બન્ને સાસુ સસરા એકલા રહેતા હતા. રોજ ટીફિન આવી જાતુ. પણ સાથે જમવા વાળુ કોઇ ન હતુ. હુ ગઈ અને અચાનક મારા થી એમનો હાથ હાથ માં લેવાઈ ગયો. અને મે પુછ્યુ "કેમ છો માસી અને એમનુ રડવાનુ ચાલુ થઈ ગયુ. મે કહ્યુ શુ થયુ માસી એ તો કહો આમ રડો નહી. અને મારો હાથ એમના હાથ પરથી હટી ગયો એમણે પાછો પકડી લીધો મને કહે હટાવ નહી નીતા આ સ્પર્શ મલે મને વર્ષો થઈ ગયા. કોઇ પાસેથી પોતાપણુ નથી મલતુ. ઘર માં જમવાનુ મલી જાય છે તૈયાર. મારા ખાતા માં લાખ્ખો રુપીયા પડ્યા છે પણ કહે ને કામ નાં શુ?કોઇ વાત કરવા વાળુ જ નથી. હુ એમની સાથે કલાક બેઠી. અને એમને મે થોડુ હસાવ્યુ. પણ ઘરે પણ પહોચ્વુ હતુ એટ્લે મે કહ્યુ માસી હુ જાવ. અને એમનુ રડવાનુ પાછુ શરુ થઈ ગયુ.મને કહે નીતા પાછી આવજે બેસવા મારી સાથે વાત કરવા. હુ વધારે વખત નહી જીવુ. મારે એમને રડતા મુકીને જ નીકળવુ પડ્યુ.મે શુ આપ્યુ એમને ફકત મારો એક કલ્લાક. પણ એમને એમ થયુ કે મારી સાથે વાત કરવા વાળુ પણ કોઇક છે।આવા તો કેટ કેટલાં વડિલો હશે।

જેમનાં દિકરા બે બિલ્ડીંગ છોડી ને રહેતા હશે અને એમને સમય પણ નહી હોય કે એમનાં માતા પિતા પાસે બેસીને વાત કરે .

બધા યુવાનો ને કહુ છુ જેમનાં માતા પિતા ની ઉંમર હોય એમની પાસે બેસો એમનુ સાંભળો. એ દિવસ ન લઈ આવો જ્યારે માતા પિતા નાં મોઢા માં થી છેલ્લે એ જ શબ્દો નીકળે કે,

" હે ભગવાન મને આના કરતા બાળકો ન હોત તો સારુ"

આ વાંચીને કોઈ પણ વડીલ નુ દિલ દુભાણુ હોય તો હુ ક્ષમા માંગુ છુ.

N.

27)

...

મારુ સપનુ

...

બે દિવસ પહેલા સપનુ આવ્યુ કે હુ એક મુસલમાન કુટુંબ ની મહેમાન બની અને ત્યા જઈને મે બુરખો પહેરી ને નમાઝ પઢી અને પછી એમને મે શેર સંભળાવ્યા।

અને એ લોકો એટલા રાજી થયા।

મને બહુ ઓછ્છા સપનાં યાદ રહે પણ આ સપનુ એકદમ યાદ રહી ગયુ .અને મગજ માં થી નીકળે નહી કે આવુ કેવુ સપનુ?

ફ્રિષ્ન ની લીલા માં અને રાધાજી નાં નામ માં મસ્ત રહેવા વાળા આપણે, આવુ કેમ સપનું આવ્યુ? દુઃખ ન હતુ કે મેં બુરખો પહેરી ને નમાઝ પઢી પણ આવુ કેવુ સપનુ?બે દિવસ મથામણ ચાલી ત્યા ત્રીજે દિવસે પાછુ સપનુ આવ્યુ કે આપણે મગજ માં જે ક્રિષ્ન ની છ્બી બનાવી છે એ મુરલીધર અને એક મુસલમાનો ની ટોપી પહેરી ને એક ભાઈ મે માન્યુ કદાચ એ જ અલ્લાહ હશે.ત્યા એ બન્ને સાથે બોલ્યા કે શુ આમ તો ઢંઢેરો પીટાવતા હો છો કે ભગવાન બધા એક જ છે અને સપનાં ની વાત પણ મગજ માં થી નથી નીકળતી?ત્યારે મે એમને જવાબ આપ્યો પ્રભુ તમે જે દુનીયા બનાવી હતી એ અલગ હતી આપ શેની વાત કરો છો? અમે તો અહિયાં એવી દુનીયા બનાવી છે જ્યા ઠાકોરજી ની સેવા કરવા વાળા ઓ શંકર ભગવાન નાં મંદિરે નથી જાતા એમાં એ લોકો પાપ ગણે છે અને તમે રામ રહિમ ની વાત કરો છો? એ બન્ને ભગવાન થોડુ હસ્યા અને જતા રહ્યા. અને ત્યારે મારાથી જે રચનાં બની એ અહિયા લખુ છુ.

કદી એમ થાય તુ છો.

કદી એમ થાય તુ છો?

કદી એમ થાય કે,

તુ જ અમને સંભાળે છે.

કદી એમ થાય કે તુ અમને

સંભાળે છે?

કદી એમ થાય કે

તે જ જીવન આપ્યુ।

તો કદી એમ થાય કે

, તુ મરણ કેવી રીતે આપે?

તુ જ જીવન દાતા

અને

તુ જ મ્રુત્યુ દાતા

બેઉ કેવી રીતે એક માં સમાણા?

કદી એમ થાય કે

હા તુ છે અમારો.

પણ

કદી એમ થાય કે

શુ અમે છીયે તારા?

N.