aaj na gujrat samachar ma maari aavelo kavita...
ક્યાં લગી પહોંચ્યા?
નીતા કોટેચા ‘‘નિત્યા’’
(ઘાટકોપર-મુંબઈ)
શુ આપણે બાળ દિવસ ન ઉજવી શકાય?
બધાં કહેતા હોય છે કે પપ્પા જ દીકરીઓને વધારે પ્રેમ કરે.. મારી મમ્મી પણ મને પ્રેમ કરે છે અને ભાઈ ભાભી પણ.. પણ કદાચ પપ્પા હોત તો બાળપણ હજી હોત પપ્પા સાથે બાળપણ પણ ચાલ્યું ગયું , એ દિવસો યાદ છે જ્યારે સાંજ પડે હું રમવા જતી ને પપ્પા આવતા ને મમ્મી બાલકની માં ઉભી રહેતી અને કહેતી કે જલ્દી ઉપર આવ પપ્પા આવે છે. અને હું ઘરે આવીને ચૂપચાપ ભણવા બેસી જતી. એ દિવસો પણ યાદ છે જ્યારે મારાથી એક કપ ફૂટી જતો અને હું ભગવાન નાં નામની માળા કરવા બેસતી કે હે ભગવાન મને મમ્મી વઢે નહી અને પપ્પા પોતા પર લઈ લેતા કે મારાથી ટુટ્યો. અને ત્યારે જ્યારે હું મોરાક્રાત કરતી ને સાંજ પડે પપ્પા ધીરે થી કાનમાં પૂછતા" ચલ છૂપી રીતે સેન્ડવીચ ખાઈ આવીયે.. કોઇને કહીશુ નહી.. અને મને લાલચ આવતી કે ચલ ને ભગવાન ક્યાં જોવે છે? પણ મમ્મીને અંદાજો હતો એટલે એ નીચે જ ન જવા દેતી. અને મોરાક્રાત કરાવ્યાં પૂરા.. ચાલો આજે પાછાં એ દિવસો યાદ કરીયે ને પપ્પાની યાદ માં ને મમ્મીની હૂંફમાં પાછુ બાળપણ ઉજવીયે.. બધાના મનમાં હજી બાળપણ છુપાયેલું છે એ બાળ માનસ ને મારા પ્રણામ અને મારુ વ્હાલ. જોજો એવો એક પણ મોકો ન મુકતા જ્યારે નાના બચ્ચા થવા મળે..
કાશ એ સંભાળવા વાળા પાછા આવી જાય.
નીતા કોટેચા " નિત્યા"
વધેલ અનાજ ફાટેલા કપડાં લોકો પ્રેમ થી ગરીબો ને આપી દેતા હોય છે
પ્રેમને ક્યાં વહેચાતો લેવા જવો પડે છે કે લોકો હવે આટલાં કંજૂસ થઈ ગયાં છે....
નીતા કોટેચા
સાંભળ્યું છે કે મૃત્યુ પછી લોકો બહુ યાદ કરે છે,
હે પ્રભુ મારા પણ શ્વાસ પૂરાં કરી નાખ ને..એ બહાને જો એ મને યાદ કરી લે થોડું..
નીતા કોટેચા
આ મહિનાનાં સ્ત્રી મેગેઝીનમાં મારી વાર્તા છપાણી છે "દીકરી જ સાચ્ચો દીકરો" જરૂર થી વાંચશો.. |
જેમની સાથે દિવસ રાતનો સાથ હતો, જેમની સાથે મમ્મી કરતા વધારે વર્ષો વીતાવ્યા, કે જેઓ મારા સાચ્ચા સખી હતા.હંમેશ સાચ્ચી સલાહ આપતા..મે એક સાચ્ચા મિત્રને ગુમાવ્યું હોય એટલુ મને દુખ થઈ રહ્યુ છે. આજે પણ મને લાગે છે કે જાણે તેઓ ઘરમાં આંટા મારી રહ્યા છે. રોજ રાતનાં સપનાંમાં તેઓ આવે છે , પણ હકિકત એ છે કે તેઓ મારાથી દૂર ચાલ્યા ગયા છે..એવી રાહ પર કે જ્યા થી પાછાં આવવાનો કોઇ રસ્તો નથી..૧૭/૮/૨૦૧૧ રાતનાં ૧.૪૫ નાં તેઓએ આ દેહ છોડ્યો, અમે પાસે જ હતા અને શ્રી ક્રુષ્ણ શરણં મમ ની ધુન બોલતા હતા. કેટલી પણ કોશિશ એમને રોકી ન શકી..miss uuuu બા..
વ્હાલા બા...
હતું આપણું ઘર પાંચ ખૂણાનું
આજે મારા ઘરનો એક ખૂણો ખાલી થઇ ગયો.
મારો ત્રેવીસ વર્ષનો સથવારો એક પળ માં છૂટી ગયો,
ખોટ જે પડી છે મને તમારા જવાથી , એ મારુ મન જ જાણે છે.
સાથ હતો આપણો દિવસ રાતનો વર્ષોથી
બસ, હવે તો જીવનમાં એકલતાનો સાથ વધી ગયો..
વ્હાલા મિત્રો
મારા માટે ખુશીનો દિવસ આવ્યો છે કે મારી લખેલ ટૂંકી વાર્તાનું પુસ્તક પ્રકાશિત થયું છે..મહારાષ્ટ્ર ગુજરાતી સાહિત્ય એકેડેમીનાં સાથ થી આજે આ પુસ્તક પ્રકાશિત થઇ શક્યું છે.
બ્લોગ જગતનાં મિત્રો એ જ મને પ્રોત્સાહન આપીને આગળ વધવામાં સાથ આપ્યો છે. આજે મારી ખુશીમાં હું આપ સર્વેનો સાથ માંગીશ કે બધાં મારી સાથે હંમેશ રહેશો..આપ સર્વે એ દૂર રહીને પણ મારો હાથ સદા પકડી રાખ્યો છે..હુ આપ સર્વેની આભારી છુ. આ સાથે મારા પુસ્તકના કવરપેજ નો ફોટોગ્રાફ મોકલું છુ..બસ આપ સર્વેનાં સાથ ની આશા સાથે.....
આપ સર્વેની નીતા કોટેચા
આજે મારા બ્લોગને ૨ વર્ષ થયાં..
અહીંયાં આવવાથી મને બહુ સારા લોકો સાથે મુલાકાત થઇ..
હુ બધાનો ખૂબ ખૂબ આભાર માનું છુ કે તેઓ એ હંમેશ મને સાચ્ચુ માર્ગ દર્શન આપ્યું છે...
બસ આપ સર્વેનાં આશીર્વાદ અને પ્રેમ હંમેશ મને મળતા રહે એ જ પ્રભુ પાસે પ્રાર્થના કરીશ...
Copyright (c) 2008 મનના વીચારો
Designed by NodeThirtyThree + Free CSS Templates
Pimped to Blogger by Template-Godown
Frozen Age